Co to jest cyberbezpieczeństwo?

Bezpieczeństwo sieci koncentruje się na ochronie infrastruktury sieciowej organizacji przed nieautoryzowanym dostępem, cyberatakami oraz zakłóceniami. Środki bezpieczeństwa sieciowego obejmują zapory sieciowe, systemy wykrywania i zapobiegania włamaniom (IDS/IPS), wirtualne sieci prywatne (VPN) oraz segmentację sieci, które służą izolacji i ochronie poszczególnych części infrastruktury sieciowej.

Bezpieczeństwo aplikacji (AppSec) obejmuje ochronę aplikacji i interfejsów API przed zagrożeniami na wszystkich etapach ich tworzenia i użytkowania. Różne rodzaje zabezpieczeń aplikacji obejmują techniki takie jak bezpieczne praktyki kodowania, regularne testy penetracyjne, stosowanie zapór aplikacji internetowych (WAF) oraz szybkie łatanie i aktualizowanie oprogramowania w celu usunięcia luk bezpieczeństwa.

Bezpieczeństwo w chmurze koncentruje się na ochronie danych, aplikacji i infrastruktury w środowiskach chmurowych – zarówno publicznych, prywatnych, jak i hybrydowych. Kluczowe rozwiązania w zakresie bezpieczeństwa w chmurze obejmują narzędzia takie jak brokerzy bezpieczeństwa dostępu do chmury (CASB), którzy egzekwują zasady bezpieczeństwa między użytkownikami a dostawcami chmury, platformy ochrony obciążeń w chmurze (CWPP), chroniące działające w chmurze obciążenia, oraz silne mechanizmy kontroli tożsamości i dostępu (IAM) do usług w chmurze.

Chociaż bezpieczeństwo informacji (InfoSec) jest ściśle powiązane z cyberbezpieczeństwem, koncentruje się ono na ochronie informacji – zarówno cyfrowych, jak i fizycznych – przed nieuprawnionym dostępem, modyfikacją lub zniszczeniem. Typowe środki bezpieczeństwa informacji (InfoSec) obejmują szyfrowanie danych, ścisłą kontrolę dostępu oraz zasady klasyfikacji i przetwarzania informacji, które mają na celu bezpieczne przechowywanie i zarządzanie danymi poufnymi.

Bezpieczeństwo punktów końcowych koncentruje się na ochronie urządzeń użytkowników końcowych, takich jak komputery, smartfony i tablety, które służą jako punkty wejścia do sieci. Jeśli punkt końcowy zostanie zainfekowany złośliwym oprogramowaniem, może to narazić całą sieć na poważne ryzyko. Bezpieczeństwo punktów końcowych oznacza korzystanie z oprogramowania antywirusowego i zapobiegającego złośliwemu oprogramowaniu, narzędzi do wykrywania i reagowania na punkty końcowe (EDR) oraz rozwiązań do zarządzania urządzeniami mobilnymi (MDM) w celu egzekwowania zasad bezpieczeństwa na smartfonach i innych urządzeniach mobilnych.

Bezpieczeństwo infrastruktury krytycznej obejmuje ochronę systemów kluczowych dla funkcjonowania społeczeństwa, takich jak sieci energetyczne, systemy zaopatrzenia w wodę, infrastruktura transportowa i telekomunikacyjna. Obszar ten, często określany jako bezpieczeństwo technologii operacyjnej (OT), koncentruje się na systemach sterowania przemysłowego (ICS) oraz systemach nadzoru, sterowania i akwizycji danych (SCADA). Działania te polegają na ochronie systemów sterowania przed zagrożeniami cybernetycznymi oraz na rozwijaniu współpracy między sektorem publicznym a prywatnym w zakresie zabezpieczania infrastruktury krytycznej.

Bezpieczeństwo IoT koncentruje się na ochronie rosnącej sieci „inteligentnych” urządzeń podłączonych do internetu – od gadżetów inteligentnego domu i urządzeń noszonych na ciele po czujniki przemysłowe. Urządzenia te często mają mniej wbudowanych zabezpieczeń, co czyni je potencjalnymi słabymi ogniwami. Ważne praktyki dotyczące bezpieczeństwa IoT obejmują aktualizowanie oprogramowania sprzętowego urządzeń (w celu usuwania luk w zabezpieczeniach), stosowanie uwierzytelniania urządzeń w celu zapobiegania nieautoryzowanemu dostępowi oraz izolację sieciową urządzeń IoT.

Bezpieczeństwo AI to rozwijająca się dziedzina cyberbezpieczeństwa, która koncentruje się na ochronie systemów sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego przed atakami oraz niewłaściwym wykorzystaniem. Ponieważ sztuczna inteligencja coraz częściej staje się integralnym elementem systemów decyzyjnych, zapewnienie jej bezpieczeństwa nabiera kluczowego znaczenia. Na przykład przeciwnicy mogą próbować wprowadzać złośliwe dane wejściowe, aby oszukać sztuczną inteligencję (co wymaga stosowania treningu kontradyktoryjnego jako metody obrony przed takimi atakami) lub wykraść wrażliwe dane szkoleniowe (co można złagodzić za pomocą technik takich jak prywatność różnicowa). Sztuczna inteligencja w cyberbezpieczeństwie to nowa, niszowa dziedzina, która rozwija się wraz z rosnącym zastosowaniem AI zarówno w cyberobronie, jak i w cyberatakach.